Οι ευσβείς πόθοι και η…πραγματικότητα

Η πρόβλεψη του Συμφώνου Ανταγωνιστικότητας για τη λήψη μέτρων δημοσιονομικής προσαρμογής με πρόβλεψη μάλιστα στο Σύνταγμα κάθε χώρας να μην υπερβαίνει το 3% το

έλλειμμα,διαφρετικά όταν διαπιστώνεται παρέκκλιση από τους στόχους,θα λαμβάνονται αυτόματα μέτρα για την επαναφορά των οικονομικών μεγεθών σε βιώσιμη τροχιά, χωρίς συζητήσεις, μόνο ως ευσεβής πόθος φαντάζει την παρούσα χρονική συγκυρία. Ανεξαρτήτως του ότι η ίδια η Γερμανία πρωτοστατεί, αφού και η ίδια έχει προβλέψει στο Σύνταγμά της το όριο του 3%, η πραγματικότητα είναι πολύ ζοφερή, ώστε να επιτρέπει Συνταγματικές παρεμβάσεις σε κάθε χώρα, με μονεταριστικά κίνητρα. Η λογική του κεντρικού ελέγχου των ευρωπαϊκών οικονομιών, με αυτόματες επεμβάσεις σε όποια χώρα αντιμετωπίζει έλλειμμα πάνω από το 3%, για να “τιμωτηθεί” δημοσιονομικά, παραπέμπει σε άλλες πρακτικές…Στην πράξη είναι ανέφικτο, εφόσον πρόκειται για διαφοετικές οικονομίες και διαφορτετικές πολιτικές κουλτούρες. Την ώρα μάλιστα που όλες οι χώρες της Ευρώπης αντιμετωπίζουν σημαντικά οικονομικά προβλήματα κάτι τέτοιο φαντάζει από δύσκολο έως αδύνατο. Μία άλλη πρόταση όμως της Γερμανίας, που κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, έχει όμως άλλα προαπαιτούμενα για να γίνει πράξη, αφορά την ομογενοποίηση της αγοράς εργασίας στην Ευρωζώνη, μέσω της αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι άρονται οι περιορισμοί στην εξεύρεση εργασίας στην Eυρωζώνη. Σημαίνει όμως και κάτι άλλο: Τα κράτη – μέλη θα αναγνωρίζουν ως ισότιμα τα διπλώματα και τα πτυχία και γενικότερα τα επαγγελματικά προσόντα των πολιτών, με αποτέλεσμα να γίνεται ευκολότερη η εγκατάσταση για παράδειγμα ενός Βέλγου στην Ελλάδα, αλλά και αντίστροφα. Σε συνδυασμό με την κοινοτική οδηγία για την απελευθέρωση των υπηρεσιών και την απελευθέρωση των επαγγελμάτων, η αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων εκτιμάται ότι θα ολοκληρώσει την αγορά εργασίας στις χώρες του ευρώ. Αυτό που δε λέει η πρόταση όμως είναι ότι ομογενοποίηση αγοράς σημαίνει και άρση των στρεβλώσεων στην πραγμαιτκή οικονομία. Δεν είναι δηλαδή δυνατόν να ισχύουν διαφορετικοί μισθοί, διαφορετικές αμοιβές και διαφορετικό πραγματικό κόστος επιβίωσης-διαβίωσης στα διάφορα κράτη της Ευρώπης. Δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν διαφορετικές παροχές υπηρεσιών ανά την Ευρώπη, ή διαφορετικοί μηχανισμοί λειτουργίας της αγοράς, για παράδειγμα μεταξύ Βορρά-Νότου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα κόστη μίσθωσης κατοικίας σε Αθήνα και Βερολίνο. Αυτό λοιπόν που προέχει πριν την ομογενοποίηση της αγοράς είναι η πραγματική πολιτική ενοποίηση της ΕΕ. Όσο αυτή καθυστερεί, τόσο θα υπάρχει χώρος για την επινόηση και εφαρμογή ποικίλων “πειραμάτων”, οικονομικής και κοινωνικής πρακτικής…

Πηγή : http://politicanea.blogspot.com

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s