Αριστοτέλης και Πολιτική

Το Σάββατο, 28 Μαίου, τελευταία ημέρα του Παγκόσμιου Συνεδρίου για τον Αριστοτέλη που πραγματοποιήθηκε στο ΑΠΘ απο το Διεπιστημονικό Κέντρο Αριστοτελικών Μελετών, οι καθηγητές Αντώνης Μανιτάκης, πρώην Υπουργός Εσωτερικών, Γιώργος Κοντογιώργης, πρώην Πρύτανης του Πάντειου, Νίκος Παρασκευόπουλος, Υπουργός Δικαιοσύνης και Μυρτώ Μονάχου Δραγώνα, καθηγήτρια ΕΚΠΑ, προσέγγισαν τον Αριστοτέλη ως πολιτικό και κοινωνικό στοχαστή. Συντόνισε ο καθηγητής Φιλοσοφίας του Ελεύθερου Πανεπιστημίου Βρυξελλών Λάμπρος Κουλουμπαρίτσης. Στο βίντεο που ακολουθεί, μπορείτε να παρακολουθήσετε τις πολύ ενδιαφέρουσες ομιλίες και τη συζήτηση που ακολούθησε.

Συνέχεια

Advertisements

Χαλέπι: Παράταση της κατάπαυσης του πυρός

Την παράταση της κατάπαυσης του πυρός στο Χαλέπι για άλλες 48 ώρες ανακοίνωσε ο συριακός στρατός. Οι προσπάθειες σε διπλωματικό επίπεδο συνεχίζονται.Ρωσία και Ηνωμένες Πολιτείες με κοινή τους δήλωση απηύθυναν έκκληση στις αντιμαχόμενες πλευρές για την επίτευξη εκεχειρίας, αυτήν την φορά σε όλη τη συριακή επικράτεια και συμφώνησαν να εντείνουν τις προσπάθειες τους προς αυτήν την κατεύθυνση. Μιλώντας από το Παρίσι, όπου συναντήθηκαν οι υπουργοί Εξωτερικών κρατών που στηρίζουν την αντιπολίτευση, ο Τζον Κέρι παρέμεινε επιφυλακτικός.
«Πρόκειται για λέξεις σ’ ένα κομμάτι χαρτί. Δεν πρόκειται για δράσεις. Είναι όμως μια δέσμευση της Ρωσίας ότι θα περιορίσει τη δυνατότητα του συριακού καθεστώτος να διεξάγει πτήσεις σε περιοχές που διαμένουν άμαχοι και να συνεργαστεί με τις χερσαίες δυνάμεις, ώστε να γίνει μια προσπάθεια να υπάρξει σταθερότητα», ανέφερε ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας. Τα αεροπορικά πλήγματα πάντως, στην Ιντλίμπ μαίνονται. Μετά την επιδρομή σε καταυλισμό εκτοπισμένων την οποία

Συνέχεια

Το ΔΝΤ, ο Τσίπρας, η ΕΕ, ο Λεβέντης και πολιτικά σενάρια…

ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΣΕΝΑΡΙΑτου Σταύρου Λυγερού

Οι σκληρές απαιτήσεις του ΔΝΤ όσον αφορά τη συγκεκριμενοποίηση και την εφαρμογή των δεσμεύσεων του 3ου Μνημονίου είναι ο βασικός λόγος που ο πρωθυπουργός έθεσε ζήτημα να μην ανανεωθεί η συμμετοχή του Ταμείου στο ελληνικό πρόγραμμα, η οποία λήγει τον Μάρτιο. Στο μέγαρο Μαξίμου έχουν συνείδηση ότι οι επικείμενες αλλαγές στο Ασφαλιστικό θα δοκιμάσουν τις πολιτικές αντοχές της κυβερνητικής πλειοψηφίας. Γι’ αυτό και ο Τσίπρας δεν χάνει ευκαιρία να επαναλαμβάνει τη δέσμευσή του πως οι κύριες συντάξεις δεν θα υποστούν και 12η μείωση. Η κυβέρνηση έχει προτείνει ισοδύναμα, αλλά μένει να αποδειχθεί εάν αυτά θα γίνουν αποδεκτά από τους δανειστές. Το ΔΝΤ έχει εκφράσει την αντίθεσή και στην αύξηση των εργοδοτικών και εργατικών εισφορών, αλλά και στην επιβολή ενός τέλους στις τραπεζικές συναλλαγές. Στην πραγματικότητα, το Ταμείο παίζει όλο αυτό το διάστημα

Συνέχεια

Ο Σταύρος Λυγερός για το Κυπριακό-Στην κόψη του ξυραφιού: Επάνοδος στην τροχιά του σχεδίου Αναν;

ΣΤΗΝ ΚΟΨΗ ΤΟΥ ΞΥΡΑΦΙΟΥΚαι ενώ η Ελλάδα χορεύει στον διπλό ρυθμό του 3ου Μνημονίου και της προσφυγικής-μεταναστευτικής κρίσης, όλα δείχνουν πως οι διαπραγματεύσεις για την επίλυση του Κυπριακού έχουν εισέλθει στην τελική ευθεία. Ο Κύπριος υπουργός Εξωτερικών Γιαννάκης Κασουλίδης δήλωσε ότι οι διαπραγματεύσεις θα καταλήξουν θετικά ή αρνητικά το 2016, ενώ εμπλεκόμενοι ξένοι διπλωμάτες εκτιμούν πως θα στηθούν κάλπες για δημοψηφίσματα έγκρισης της κυοφορούμενης συμφωνίας μέχρι το καλοκαίρι.
Την ίδια εντύπωση έδωσε και ο πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης στην ενημέρωση που έκανε στις αρχές Δεκεμβρίου στο Εθνικό Συμβούλιο. Η εικόνα που παρουσίασε ήταν αισιόδοξη. Επανειλημμένως μίλησε για «συναντίληψη», αν και αναγνώρισε πως υπάρχουν δυσχέρειες και ζητήματα που ακόμα δεν έχουν προσεγγισθεί.
Μπορεί ο όρος «σχέδιο Ανάν» να μην ακούστηκε από το στόμα του, αλλά από τα όσα ο ίδιος είπε προκύπτει σαφώς ότι σε γενικές γραμμές το συζητούμενο σχέδιο κινείται στις ορίζουσες εκείνου του σχεδίου, είναι τύπου Ανάν. Πίσω από τον όρο «δικοινοτική

Συνέχεια

Επικίνδυνη άνοδος του εθνολαϊκισμού

Η ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗ ΔΕΞΙΑ ΣΕ ΑΝΟΔΟ

 

 

 

 

 

 

 

του Π. Παπακωνσταντίνου

Eνα μήνα μετά τη χρεoκοπία της Lehman Brothers, το φθινόπωρο του 2008, ο Economist έκρουε τον κώδωνα του κινδύνου: «Ο καπιταλισμός είναι στριμωγμένος στη γωνία», προειδοποιούσε στο κύριο θέμα του το βρετανικό περιοδικό. Ουάσιγκτον και Λονδίνο, η Μέκκα και η Μεδίνα του οικονομικού φιλελευθερισμού, εθνικοποιούσαν τράπεζες, ενώ ο Νικολά Σαρκοζί διαλαλούσε το «τέλος του laissez- faire», της αυτορρυθμιζόμενης αγοράς. Ο Μαρξ, ο Κέινς και ο Μίνσκι ξανάρθαν στη μόδα. Οι κοινωνικές εκρήξεις που ακολούθησαν την οικονομική κρίση, με φαινόμενα τύπου «Αγανακτισμένων» και «Occupy Wall Street», αναστάτωσαν την ευρωατλαντική κοινότητα. Το φάντασμα ενός αριστερού λαϊκισμού, ανάλογου με εκείνον που ήδη κυριαρχούσε στη Λατινική Αμερική, πλανιόταν πάνω από τη Δύση.

Επτά χρόνια αργότερα, η διεθνής ατμόσφαιρα είναι πολύ διαφορετική. Ο καπιταλισμός αποδείχθηκε πολύ ανθεκτικός για να απειληθεί από τους εχθρούς του, αλλά και πολύ

Συνέχεια

Για τη γενοκτονία των Ποντίων: Iστορική επιστήμη, Iστορική μνήμη και Πολιτική

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΝΗΜΗ

 

 

 

 

 

 

της Αλεξάνδρας Δεληγιώργη**

Θέμα αυτού του άρθρου δεν είναι οι εντάσεις που προκάλεσε η δήλωση με την οποία ο υπουργός Παιδείας κ. Φίλης επανέλαβε την άποψή του περί εθνοκαθάρσεως των Ποντίων, αλλά το επιχείρημα της επιστημονικότητας που επικαλέστηκε για την υποστήριξή της. Το θέμα της επιστημονικότητας απόψεων που άπτονται της ιστορικής μνήμης αξίζει να μας απασχολεί, γιατί ακόμη και αν, υπό την πίεση των αντιδράσεων της κοινής γνώμης, αποσύρονται προς στιγμήν, μπορούν και αξιώνουν την ισχύ τους, ενώ, την ίδια στιγμή, η κοινή γνώμη ελέγχεται ως υπερασπιζόμενη μύθους που ναι μεν εκφράζουν επώδυνες ιστορικές εμπειρίες, αλλά είναι άσχετοι με τα πορίσματα της ιστορικής έρευνας.
Το ζήτημα, επομένως, πότε και υπό ποιους όρους μια ιστορική άποψη είναι επιστημονική έχει τη σημασία του, αφού ο ρόλος της ιστορικής επιστήμης δεν είναι να κατασκευάζει μυθεύματα ή ιδεολογήματα, αλλά να περιορίζει την παρέμβασή τους όχι μόνο στην έρευνα αλλά και στον επηρεασμό της κοινής γνώμης, όταν μάλιστα η τελευταία παρεμποδίζει τη χάραξη μιας φωτισμένης και επωφελούς για την κοινωνία πολιτικής. Το ζήτημα της επιστημονικότητας των ιστορικών απόψεων, αν και καθαρά επιστημολογικό, έχει σχέση με την πολιτική διαχείριση της ιστορικής μνήμης, πράγμα που γνωρίζουν οι πολιτικοί, αρκεί να διαθέτουν ευρύτερη μόρφωση, βαθύτερη παιδεία και στέρεη πολιτική

Συνέχεια

Η επανάσταση του «καλού μαθητή» της ευρωκρίσης

Ο ΚΑΛΟΣ ΜΑΘΗΤΗΣ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ                                                                                                                                       Μια κεντροαριστερή συμμαχία οδήγησε στην πτώση της νέας πορτογαλικής κυβέρνησης. Η συνεργασία αυτή Σοσιαλιστών και Κομμουνιστών συνιστά μήνυμα κατά της ευρωπαϊκής πολιτικής των περικοπών.
Το βράδυ της 4ης Οκτωβρίου Σοσιαλδημοκράτες και Συντηρητικοί χαμογελούσαν ακόμη στις κάμερες. Οι παρατάξεις PSD και CDS-PP είχαν κατέβει μαζί στις βουλευτικές εκλογές της Πορτογαλίας και κατάφεραν να αποσπάσουν το 38,5% των ψήφων. Μπορεί αυτό να μη σήμαινε την απόλυτη πλειοψηφία, ωστόσο το ποσοστό θα αρκούσε για να κυβερνήσει, σκεφτόταν ο πρωθυπουργός Πέντρο Πάσος Κοέλιο. Εκτιμούσε ότι οι μετριοπαθείς Σοσιαλιστές (PS) δεν θα συνεργάζονταν επ’ ουδενί με το Κομμουνιστικό Κόμμα (PCP). Οι δύο παρατάξεις δεν έχουν συνεργαστεί από τότε που στην Πορτογαλία μαίνονταν πολιτικές μάχες μετά την Επανάσταση των Γαρυφάλλων το 1974, όταν η Πορτογαλία έπρεπε να επιλέξει μεταξύ της οικονομίας των αγορών και του κομμουνισμού. Όμως αυτό το ιστορικό χάσμα γεφυρώθηκε εξαιτίας της μακροχρόνιας πολιτικής περικοπών της Τρόικα, δηλαδή της Κομισιόν, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ. Στη σκιά της ανόδου του Σύριζα στην Ελλάδα και του Ποδέμος στην Ισπανία άλλαξαν –σχεδόν απαρατήρητα- και οι πολιτικές συντεταγμένες στην Πορτογαλία. Σε συνεργασία με τους

Συνέχεια

Η διπλή απειλή για την οικονομία και την κοινωνία…

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΟΔΟΜΗΣΗτου Bασίλη Σ. Κανέλη

Με μια διπλή απειλή βρίσκεται αντιμέτωπη η οικονομία και η χώρα. Από τη μια οι φόβοι για το πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής που πρέπει να εφαρμοστεί και που ήδη προκαλεί σοβαρές πολιτικές αναταράξεις. Από την άλλη, η «βουβή» οργή μιας μεγάλης μερίδας του πληθυσμού που καλείται να αντιμετωπίσει μείζονα οικονομικά προβλήματα και ταυτόχρονα έχει απαξιώσει πλήρως το πολιτικό σύστημα. Περίπου 2 εκατ. ψηφοφόροι απομακρύνθηκαν από τις κάλπες την τελευταία δεκαετία και πρόκειται για μια μεγάλη «μάζα» που δεν αισθάνεται καμιά «σύνδεση» με τα πολιτικά κόμματα. Που δεν πιστεύει στους σωτήρες, δεν ελπίζει, είναι εξοργισμένη και είναι έτοιμη να εκραγεί. Οι επόμενοι τρεις μήνες χαρακτηρίζονται ήδη «κολασμένοι» για τον Αλέξη Τσίπρα και την κυβέρνηση, καθώς πρέπει να πάρει πολύ σοβαρές αποφάσεις και να εφαρμόσει μέτρα εξαιρετικά σκληρά, που δεν έχουν καμιά σχέση με τις αριστερές πολιτικές τις οποίες υπόσχονταν πριν από τις εκλογές του Ιανουαρίου. Η κυβέρνηση έχει να αντιμετωπίσει την πρόκληση της σταθεροποίησης της οικονομίας, την ίδια στιγμή που  επιβάλλει μέτρα τα οποία θα διατηρήσουν την ύφεση, θα αυξήσουν την ανεργία, θα μειώσουν περαιτέρω τα εισοδήματα των πολιτών. Την ίδια στιγμή οι Ελληνες, με τη συμπεριφορά τους στις πρόσφατες εκλογές, στέλνουν ένα μήνυμα σε όλο το πολιτικό σύστημα. Οτι αρνούνται αυτή τη φορά να «βάλουν πλάτη» και απαξιώνουν πλήρως τους υπάρχοντες πολιτικούς σχηματισμούς. Έτσι, τα σύννεφα πάνω από τη χώρα γίνονται όλο και πιο βαριά και το 2016 ίσως είναι χρονιά – ορόσημο για το μέλλον της Ελλάδας.

Συνέχεια

Το νέο πολυνομοσχέδιο του τρίτου μνημονίου

ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ Γ΄ΜΜΗΜΟΝΙΟΥ 1η ΣΕΛΙΔΑτων Σ. Δημητρέλη, Δ. Καδδά, Χ. Φλουδόπουλου
Σε δημόσια διαβούλευση αναρτήθηκε αργά το βράδυ του Σαββάτου το νέο πολυνομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα του Οκτωβρίου. Στόχος είναι να κατατεθεί την Δευτέρα στην Βουλή. Παράλληλα προωθούνται και οι «εκκρεμότητες» που απαιτούν υπουργικές αποφάσεις ή άλλες εφαρμοστικές διατάξεις. Σημειώνεται οτι χθες σε ΦΕΚ αναρτήθηκαν οι μειώσεις στις αμοιβές των συμβολαιογράφων. Το πολυνομοσχέδιο περιλαμβάνει σημαντικές παρεμβάσεις στο πεδίο της φορολογίας, του ασφαλιστικού και των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και αποτελείται από μέτρα για να ξεκλειδώσει η υποδόση από τους δανειστές που εκκρεμεί από το καλοκαίρι. Επισήμως το ορόσημο είναι η 15η Οκτωβρίου,

Συνέχεια

Μια πολιτική δολοφονία που άλλαξε το μέλλον

ΠΑΥΛΟΣ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣΤο πρωινό της 26ης Σεπτεμβρίου του 1989, ήταν διαφορετικό. Απρόσμενο. Βίαιο. Η είδηση της δολοφονίας του Παύλου Μπακογιάννη από την τρομοκρατική οργάνωση “17 Νοέμβρη”, στην είσοδο του πολιτικού γραφείου του στην οδό Ομήρου, διέκοψε άγαρμπα την καθημερινότητα που είχε, έτσι κι…αλλιώς, σχεδόν μόνιμα χαρακτηριστικά ακραίας πόλωσης. Το ΠΑΣΟΚ που κυριάρχησε στην πολιτική ζωή του τόπου μετά το 1981, είχε ηττηθεί στις εκλογές του Ιουνίου, την εξουσία διαχειριζόταν μια συγκυβέρνηση ιστορικής υπέρβασης, ανάμεσα στη Νέα Δημοκρατία και τον Συνασπισμό της Αριστεράς (και της Προόδου, όπως ονομαζόταν τότε), και το εθνικό διακύβευμα της κάθαρσης για το

Συνέχεια

Stratfor: “Η Ελλάδα ζει τον μύθο του Σίσυφου”!

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΣΙΣΥΦΟΥΟ μύθος του Σίσυφου αναβιώνει στην Ελλάδα. Αυτή είναι η εκτίμηση του αμερικανικού think tank Stratfor στην πρώτη ανάλυσή του για την Ελλάδα,μετά από την ανακοίνωση της παραίτησης της κυβέρνησης Τσίπρα και της τρίτης προσφυγής στις κάλπες,μέσα σ΄ ένα 9μηνο. “Ακριβώς όπως και στο μύθο του Σίσυφου – κατά τον οποία οι θεοί ανάγκασαν το βασιλιά Σίσυφο να μεταφέρει ένα μεγάλο βράχο πάνω σε ένα λόφο μόνο για να τον βλέπει να κυλά πίσω κάθε φορά που έφτανε στην κορυφή – κάθε φορά που η Ελλάδα φαίνεται να έχει φτάσει σε καποια σχετική σταθερότητα, νέα γεγονότα απειλούν να αποσταθεροποιήσουν τη χώρα. Ο Έλληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ανακοίνωσε την παραίτησή του και πρόωρες εκλογές, που θα πραγματοποιηθούν κατά πάσα πιθανότητα στις 20 Σεπτεμβρίου. Αυτή θα είναι η τρίτη φορά μέσα σε εννέα μήνες

Συνέχεια

Πώς στρίβουμε δεξιά

ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ 3του Serge Halimi Πορείες διαμαρτυρίας, συμμετοχή στις εκλογές, άσκηση εξουσίας. Αυτοί οι τρεις τύποι πολιτικής δράσης έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: οι λαϊκές τάξεις απομακρύνονται ή τις απομακρύνουν από αυτό.  Όταν στις 11 Ιανουαρίου, εκατομμύρια Γάλλοι διαδήλωσαν την αλληλεγγύη τους με τα θύματα των επιθέσεων στο Παρίσι, η κινητοποίηση των μεσαίων τάξεων ήρθε για μια ακόμη φορά σε αντίθεση μ’ εκείνη, περισσότερο σεμνή, του κόσμου της εργατιάς και των νέων των μη προνομιούχων περιοχών. Εδώ και χρόνια, ο «δρόμος» αστικοποιείται. Το ίδιο και οι κάλπες. Σχεδόν σε κάθε εκλογές, το ποσοστό συμμετοχής υποχωρεί ανάλογα με το επίπεδο του εισοδήματος. Και η «εθνική αντιπροσώπευση» παύει να είναι εθνική αφού κανείς τη μπερδεύει με την αντιπροσώπευση των υψηλότερων τάξεων. Γίνεται, άραγε, η πολιτική ένα σπορ των ελίτ; Συνέχεια

«Πολιτικά Θυρανοίξια»

”ÙÈ„ÏȸÙıÔ ·¸ ÙÔ ÒÔ‹ıÎÈÔ ÙÁÚ ¬ÔıÎfiÚ ÒÈÌ ÙÁÌ ›Ì·ÒÓÁ ÙÁÚ ÒÔ ÁÏÂÒÁÛfl·Ú ‰È·Ù‹ÓÂ˘Ú ÛÙÁ ¬ÔıÎfi „È· ÙÈÚ ‰È·Ò·„Ï·Ù½ÛÂÈÚ Ï ÙÔıÚ ‰·ÌÂÈÛÙ›Ú, ÙÁÌ –·Ò·ÛÍÂıfi 5 …ÔıÌflÔı 2015. (EUROKINISSI/√…¡ÕÕ«” –¡Õ¡√œ–œ’Àœ”)

του Γιάννη Πανούση*
Αναρωτιόμουν
περιφερόμενος στην ομίχλη των αριθμών.
Σπ. Κωσταγιoλας,
Σε τροχιά φωτός
Χ​ρειάζεται μια ρήξη. Οχι όμως με το μέλλον, αλλά με το παρελθόν. Είμαστε μπροστά στο ιστορικό σταυροδρόμι της εθνικής ανασύνταξης. Το αδιέξοδο είναι πίσω μας. Το ίδιο και η βύθιση στην τραγικότητα του μηδενισμού, της συνολικής αποτυχίας και της αβοηθησίας. Το πολιτικό, το οικονομικό, το κοινωνικό, το αξιακό πρέπει να συνοδοιπορούν σ’ αυτή την πορεία εξόδου από την παρακμή. Αυτή είναι η διδαχή της Αριστεράς που θέλει να σηκώσει όρθια όλη την κοινωνία και όχι απλώς να δικαιώσει την αντιπολιτευτική της γραμμή. Ας επιλέξουμε ως χώρα το μοντέλο ανάπτυξης, τους συμμάχους και τις αναγκαίες κινήσεις και ας πάψουμε να μηρυκάζουμε τα περί θηλιάς, «μοιραίας» λύσης κ.λπ. Δεν μπορώ να πω ότι κινούμαστε στα άκρα. Είναι πάντως βέβαιο ότι δεν ζούμε στην «άκρη της Ευρώπης». Θα μπορούσαμε ενδεχομένως να είμαστε συνεχώς και στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, όχι όμως λόγω γκλαμουροαριστερού life style, αλλά λόγω στρατηγικής θέσης και σταθερής εθνικής στρατηγικής, μέσα στο περίπλοκο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι.
Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι (όπως παλιά) «ποιος κυβερνάει αυτή τη χώρα», αλλά

Συνέχεια

Ιδεολογία και ειλικρίνεια

ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΗPAUL KRUGMAN / THE NEW YORK TIMES
Η προεκλογική εκστρατεία του 2016 θα έπρεπε να αφορά σχεδόν εξ ολοκλήρου τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε. Οι θέσεις των κομμάτων απέχουν πολύ σχεδόν σε κάθε ζήτημα, από το περιβάλλον μέχρι τη δημοσιονομική πολιτική και το σύστημα υγείας. Η ιστορία μάς διδάσκει ότι όσα λένε οι πολιτικοί στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας αποτελούν αξιόπιστο οδηγό για το πώς θα κυβερνήσουν. Παρ’ όλα αυτά, πολλά ΜΜΕ θα ασχοληθούν με την προσωπικότητα και τον χαρακτήρα των υποψηφίων. Ο χαρακτήρας δεν είναι τελείως άσχετος. Ο επόμενος πρόεδρος σίγουρα θα αντιμετωπίσει προβλήματα που σήμερα δεν υπάρχουν στην ατζέντα κανενός, οπότε έχει σημασία πώς είναι πιθανό να αντιδράσει. Ομως ούτε ο Τύπος ούτε οι ψηφοφόροι θα πρέπει να νοιάζονται αν θα τους άρεσε να πιουν μια μπίρα με κάποιον υποψήφιο. Ούτε θα έπρεπε να σας νοιάζει η σεξουαλική ζωή των πολιτικών ή ακόμη και οι καταναλωτικές τους συνήθειες, εκτός και αν περιλαμβάνουν διαφθορά. Οχι. Αυτό που θα έπρεπε πραγματικά να προσέξετε είναι η πνευματική τους ειλικρίνεια: η προθυμία να αντιμετωπίσουν τα δεδομένα ακόμη και όταν αυτά έρχονται σε αντίθεση με τις ιδέες στις οποίες πιστεύουν, η προθυμία τους να παραδεχτούν τα λάθη τους και να αλλάξουν

Συνέχεια

Στα χρόνια της οικονομίας του χρέους η Κόλαση είναι η αιώνια οφειλή

4b-lazaratoΟ ιταλός φιλόσοφος και κοινωνιολόγος Μαουρίτσιο Λατσαράτο, ακτιβιστής τη δεκαετία του 1970 βρέθηκε στην Αθήνα, προσκεκλημένος του Ινστιτούτου Νίκος Πουλαντζάς, εγκαινιάζοντας τον κύκλο συζητήσεων «Από το χρέος και τη λιτότητα στη διεκδίκηση της δημοκρατίας», που διοργανώνει το Ινστιτούτο με τη στήριξη του δικτύου transform! Λίγες ώρες πριν από τη διάλεξή του, με τίτλο «Το χρέος ως τεχνική διακυβέρνησης», μας μίλησε για την «κατασκευή του χρεωμένου ανθρώπου» (βλ. και το ομότιτλο βιβλίο του, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια), τη γενίκευση δηλαδή της σχέσης πιστωτή-οφειλέτη, τη διαλεκτική κράτους-κεφαλαίου στα χρόνια του νεοφιλελευθερισμού και τις εργασιακές σχέσεις «νέας δουλείας». Λόγω και της καμπής στη διαπραγμάτευση κυβέρνησης-δανειστών, ένα μέρος της συζήτησης κινήθηκε αναπόφευκτα γύρω από την «πολιτική της αθωότητας», της άρνησης δηλαδή της ενοχής για το χρέος.

Συνέχεια

Το κρυφό plan B μέχρι τον Ιούνιο

plan-bτου Σταύρου Λυγερού

Με την πλάτη στον τοίχο είναι πλέον η κυβέρνηση, αφού οι ελπίδες της για μία συμφωνία στη σύνοδο του Eurogroupτης 24ης Απριλίου διαψεύδονται. Το Μαξίμου συνεχίζει να εκφράζει την αισιοδοξία του ότι τελικώς θα επιτευχθεί συμφωνία, αλλά η ρητορική του αυτή υπαγορεύεται κυρίως από τη σκοπιμότητα να μην προκληθεί περαιτέρω ανησυχία και ενταθεί η αιμορραγία του τραπεζικού συστήματος και το πάγωμα της αγοράς. Στην πραγματικότητα, οι εν εξελίξει διαπραγματεύσεις με τους θεσμούς είναι σε μεγάλο βαθμό προσχηματικές. Οι ελληνικές προτάσεις έχουν ελλείμματα όσον αφορά την επεξεργασία και την κοστολόγηση.Δεν είναι, όμως, αυτή η αιτία που εμποδίζει τη συμφωνία. Η αιτία είναι η άρνηση της Αθήνας να υποκύψει στις απαιτήσεις των δανειστών στα τέσσερα ζητήματα, τα οποία ανέφερε ο πρωθυπουργός στο Reuters: Πρώτον, να αλλάξει το ασφαλιστικό κυρίως μειώνοντας συντάξεις

Συνέχεια

Foreign Policy: Η Ελλάδα έχει το ισχυρό χαρτί στις διαπραγματεύσεις και όχι η Γερμανία

ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣΤην εκτίμηση ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έχει «προφανώς συνειδητοποιήσει ότι το ισχυρό χαρτί στις διαπραγματεύσεις βρίσκεται στην Αθήνα» δεδομένου ότι η Γερμανία «θα έκανε σήμερα τα πάντα για να διατηρήσει την Ευρωζώνη», καταθέτει το αμερικάνικο περιοδικό Foreign Policy. Στο άρθρο του το FP εξηγεί γιατί η συνταγή της λιτότητας ευνοεί το μεγάλο κεφάλαιο και γιατί τυχόν Grexit θα ενίσχυε μεν το ευρώ, αλλά ταυτόχρονα θα αποδυνάμωνε τις εξαγωγές της Γερμανίας τις οποίες έχει απόλυτη ανάγκη. Εξηγώντας ότι η Ευρωζώνη «βρίσκεται στο όριο του αποπληθωρισμού εδώ και μήνες, καθώς ακόμη και ο πληθωρισμός της Γερμανίας βρίσκεται κάτω από το όριο του 2% που έχει θέσει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα» το περιοδικό σημειώνει πως οι Γερμανοί τραπεζίτες, «ήταν απολύτως αρνητικοί στη χρήση της χαλάρωσης των

Συνέχεια

Πώς επηρεάζει την Ευρώπη η επίθεση στη Charlie Ebdo

Την άποψη ότι η τραγωδία στη γαλλική σατιρική εφημερίδα Charlie Ebdo μπορεί να αποτελέσει αφορμή για να αναδειχθούν κι άλλα σοβαρά ζητήματα που απασχολούν την Ευρώπη, εκφράζει μιλώντας στο euronews ο ειδικός σε θέματα ΜΜΕ και πολιτικής επικοινωίας του Εθνικού Κέντρου Επιστημονικής Έρευνας, Ντομινίκ Βολτόν. Επίσης υπογραμμίζει πως το γεγονός αυτό πρέπει να αφυπνίσει την ευρωπαϊκή κοινωνία ώστε να σέβεται πραγματικά τη διαφορετικότητα, τουλάχιστον σε επίπεδο καταγωγής.
euronews:
Ντομινίκ Βολτόν, είστε διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Επιστημονικής Έρευνας και ειδικεύεστε στα MME, την πολιτική επικοινωνία και τη δημοσιογραφία. Είστε ο καθ’ ύλην αρμόδιος για να ρωτήσω, τι είναι αυτό που θα αλλάξει στο μέλλον μετά το μακελειό στην σατιρική εφημερίδα Charlie Hebdo;