Θρησκευτικός πλουραλισμός και ειρηνική συνύπαρξη

του Αναστασίου, Αρχιεπισκόπου Tιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας*

Η ενσυνείδητη αποδοχή του θρησκευτικού πλουραλισμού και η ειρηνική συνύπαρξη των διαφόρων κοινοτήτων μπορούν να προέλθουν από δυο αντίθετες αφετηρίες. Είτε από την αδιαφορία για τη θρησκευτική πίστη είτε από τη συνειδητή βίωση της ουσίας της θρησκείας. Αντιστρόφως, η θρησκευτική μισαλλοδοξία ανάμεσα σε συνυπάρχουσες θρησκευτικές κοινότητες και πολιτιστικές παραδόσεις είναι δυνατόν να αναπτυχθεί: Πρώτον, από σπέρματα θρησκευτικού τύπου, π.χ. από έναν ακραίο φανατισμό. Δεύτερον, από μη θρησκευτικές ρίζες π.χ. παράγοντες πολιτικούς, εθνικιστικούς, που χρησιμοποιούν τη θρησκεία για άλλες επιδιώξεις. Όλες αυτές οι ρίζες εξακολουθούν να είναι ανθεκτικές σε πολλές περιοχές της υφηλίου.
Ο ανθρώπινος, εντούτοις, πόθος για παγκόσμια ειρήνη παραμένει εναγώνιος. Αξίζει λοιπόν να μελετούμε προσεκτικά το πολυσύνθετο αυτό πρόβλημα για την ορθή αντιμετώπισή του. Στην αποψινή σύντομη ομιλία θα περιοριστώ να διατυπώσω ορισμένες μόνο επισημάνσεις σχετικά με το κρίσιμο αυτό θέμα. Συνέχεια

Advertisements

Εκκλησία-Κοινωνία: Διαχρονική ασυμφωνία χαρακτήρων

ΝΑΙ ΟΧΙτου Ι.Μ.Κονιδάρη*

Συμπληρώνεται εφέτος εκατονταετία από την επιβολή, από τον τότε Μητροπολίτη Αθηνών Θεόκλητο [Μινόπουλο] και την Ιερά Σύνοδο, του μεγάλου αφορισμού ή αναθέματος κατά του Ελευθερίου Βενιζέλου. Εν όψει και των πρόσφατων αφοριστικών λόγων εκκλησιαστικών ταγών, σε ζητήματα μάλιστα που αφορούν καθαρώς κρατικές αρμοδιότητες και εφαρμογή ατομικών δικαιωμάτων, είναι ανάγκη να διερευνηθεί η διάσταση του σώματος της Ιεραρχίας με τις κρατούσες στην κοινωνία αντιλήψεις. Τούτο, κατά την άποψή μου, οφείλεται, κατά κύριο λόγο, στον εγκιβωτισμό της διοικούσας Εκκλησίας στο σώμα της Ιεραρχίας, δηλαδή μόνον στους εν ενεργεία μητροπολίτες, και στην αποκοπή της από το εκλεγμένο λαϊκό στοιχείο που, παραδοσιακά, συμμετείχε στη διοίκηση της Εκκλησίας, υλοποιώντας άλλωστε τη

Συνέχεια

Κατάνυξη και δέος στην Ορθόδοξη Αιθιοπία

ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΑΙΘΙΟΠΙΑ                                                                                                                                            Ένα από τα πιο δυσεύρετα πράγματα στην Αιθιοπία είναι τα κεριά. Και οι πιστοί τα ανάβουν μόνο σε μεγάλες εορτές. Εικόνες γεμάτες ενάργεια. Πρόσωπα βυθισμένα σε κατάνυξη και θρησκευτικό δέος, έμπλεα ταπεινότητας. Μια χώρα που έγινε γνωστή για την υλική της ανέχεια αποκαλύπτει τον τεράστιο πνευματικό της πλούτο. Οι φωτογραφίες της Λίζης Μανωλά για την Ορθοδοξία στην Αιθιοπία, που θα εκτεθούν στις 30 Αυγούστου στην έδρα του Ιδρύματος Cini, στο Μοναστήρι του Σαν Τζόρτζιο Ματζόρε της Βενετίας, δονούν ψυχικά τον θεατή, τον τροφοδοτούν με σκέψη και συναίσθημα. Πρόκειται για ένα αφιέρωμα που αντανακλά τη δική της μικρή οδύσσεια σ’ ένα από τα λίκνα της ορθόδοξης χριστιανοσύνης, το οποίο είναι άγνωστο στους Ελληνες. Στρέφει τον φακό της σ’ εκκλησίες που μετρούν αιώνες ζωής, σ’ ένα ποίμνιο που βιώνει την πίστη στην καθημερινότητά του, σε μια ευρύτερη κοινότητα ανθρώπων που έχει άλλες αξίες από τις χώρες της Δύσης.

Συνέχεια

Ιστορική στιγμή στη Σμύρνη: Ανοιξε για πρώτη φορά, από την Μικρασιατική Καταστροφή, Ορθόδοξος Ναός…

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ                                                                                                                                    Ιστορικές και άκρως συγκινητικές στιγμές βίωσαν το πρωί της Κυριακής, όσοι παραβρέθηκαν στην πρώτη, με την Μικρασιατική Καταστροφή, λειτουργία του ανακαινισμένου Ιερού Ναού του Αγίου Βουκόλου στη Σμύρνη. Από το 1922 είχε να γίνει λειτουργία στον συγκεκριμένο ναό και τώρα έπειτα από 982 χρόνια, πλήρως ανακαινισμένος, παραδόθηκε στον χριστεπώνυμο πλήθος. Ο ναός που τιμάται στο όνομα του πολιούχου της Σμύρνης είναι ο μόνος Ορθόδοξος Χριστιανικός Ναός που δεν κάηκε στην καταστροφή του 1922, βρίσκεται στη συνοικία του Μπασμανέ και πρόσφατα ανακαινίσθηκε από το Δήμο της Σμύρνης.Από το 1922 μέχρι και την ανακαίνιση του χρησιμοποιήθηκε ως αποθήκη, στη συνέχεια ως αίθουσα συναυλιών κλασσικής μουσικής και παραστάσεων όπερας και αργότερα αρχικά ως αρχαιολογικό μουσείο και στη συνέχεια ως χώρος αποθήκευσης αρχαιοτήτων. Μέχρι που και επισκευάστηκε.

Συνέχεια

Θρησκευτικές απειλές…

ΘΡΗΣΚΕΥΤΚΕΣ ΑΠΕΙΛΕΣ 4
του ΒΒιλιάρδου*
Το οικονομικό πρόγραμμα των «Αδελφών Μουσουλμάνων» στην Αίγυπτο είχε υιοθετήσει την πλέον «θηριώδη» μορφή καπιταλισμού, «εμπλουτισμένη» με επιδοτήσεις για τους φτωχούς – κάτι που συμβαδίζει με τα προγράμματα των υπολοίπων ισλαμικών κινημάτων στην περιοχή όπως, για παράδειγμα, της «Κίνησης Gülen» στην Τουρκία, Η «Hamas», στη λωρίδα της Γάζας, διακρίνεται επίσης από μία νεοφιλελεύθερη αντίληψη, αφού είναιδικτυωμένη σε μεγάλο βαθμό με το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα – ενώ ενισχύει τους κατοίκους της περιοχής απ’ ευθείας, με κοινωνικά προγράμματα. Ενδεχομένως λοιπόν είμαστε αντιμέτωποι με έναν επικίνδυνο, ιδιόμορφο «θρησκευτικό και εθνικιστικό νεοφιλελευθερισμό», μιλιταριστικό, επιθετικό και απρόβλεπτο – ο οποίος δημιουργεί τεράστιες εντάσεις σε μία ήδη φλεγόμενη περιοχή. Ο κίνδυνος να αποτελέσει η συγκεκριμένη περιοχή εκείνο το φυτίλι, το οποίο θα προκαλούσε την πυρηνική έκρηξη του παγκόσμιου συστήματος, δεν είναι καθόλου αμελητέος – πόσο μάλλον όταν ολόκληρος ο πλανήτης ευρίσκεται στα πρόθυρα ενός παγκοσμίου πολέμου, με επί πλέον εστίες πυρκαγιάς τόσο στην Ευρώπη, όσο και στην Άπω Ανατολή (Κίνα – Ιαπωνία, Βόρεια και Νότια Κορέα).
Άλλωστε, όπως είχαμε προβλέψει πριν από αρκετό καιρό, στα τελευταία στάδια

Το «κατηγορώ» του Πάπα Φραγκίσκου στον άκρατο καπιταλισμό…

Μία αστείρευτη πηγή εκπλήξεων κι αιφνιδιασμών αποδεικνύεται ο Πάπας Φραγκίσκος.Στα πρώτα του επίσημα γραπτά ως προκαθήμενος της ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας καινοτομεί ζητώντας την αποκέντρωση των εξουσιών από το Βατικανό. Δηλώνει έτοιμος κι ανοικτός ν’ ακούσει και να συζητήσει προτάσεις προς αυτήν την κατεύθυνση. Ταυτόχρονα προειδοποιεί ότι η παρούσα οικονομική ανισότητα,

Συνέχεια

Παναγία Σουμελά: Η κοιτίδα του Ποντιακού Ελληνισμού

Αφιερωμένο στη Χάρη Της το οδοιπορικό στην Παναγία Σουμελά στην Τραπεζούντα  του Πόντου αναδεικνύει όχι μόνο τη διαχρονική παρουσία του Ελληνισμού στον Πόντο, αλλά και το πώς η Παναγία, η Μητέρα όλων των ανθρώπων, μπορεί με τη Χάρη της να φωτίζει πιστούς διαφορετικών δογμάτων…

Πρώτη δημοσίευση 11.08.11

Συνέχεια